Een bos-wat?!

Het nadeel van een gastouder is dat ze twee handen heeft. En soms, zoals vandaag, is dat niet voldoende. Het loopt niet lekker. De onrust van het ene kindje wekt onrust op bij het andere kindje en vice versa. We zitten in een vicieuze cirkel. Er zit er maar één ding op: resetten.

Ik pak snel de vierlingwagen en zet alle kinderen erin. We gaan op weg naar het bosje bij school. Daar is echter speelkwartier; van rust is hier geen sprake. We lopen verder naar de dichtstbijzijnde holle weg. Eenmaal omringd door groen met alleen het gezoem van vliegen, het gekwetter van vogeltjes en het geknerp van de eikels waar we overheen rijden, worden we weer zen. Dit hadden we even nodig. Althans… ik wel!

Terug thuis zijn we helemaal opgeladen door ons Margratense mini-bosbad. Missie geslaagd!

#kenjegrenzen

#zorgvoorjezelf

Wist je dat bosbaden uit Japan komt? Daar noemen ze het shinrin-yoku, wat letterlijk ‘baden in de atmosfeer van het bos’ betekent. Het verschil met een gewone boswandeling is dat je bewust vertraagt en ervaart met al je zintuigen. Hoe heilzaam bosbaden is leerde ik van Claire Warden op de IVN Conferentie Kind&Natuur die ik vorig jaar bijwoonde.

Wist je dat we daarom in onze nieuwe tuin bewust een plekje hebben ingericht waar je je helemaal kunt onderdompelen in het groen? In de twee wanden zorgen frambozen, aalbessen en bosaardbeitjes voor het gebladerte (en lekkere vruchten). Klimmers als de druif, kiwibes en schijnaugurk zullen mettertijd het gaas voor het plafond bedekken. Nog even geduld hebben dus!