Snoep verstandig, eet een appel – deel 1

 

Gepost op:

29 mei 2021

Geschreven door:

Sylvie Smeets

Leestijd:

2 minuten

Ja, menigeen is opgegroeid met deze slogan uit de jaren tachtig. Hoewel er heden ten dage ook wat mitsen en maren aan deze uitspraak verbonden zijn, heeft een appel nog altijd de voorkeur boven een vet- en/of suikerrijk tussendoortje. Niet voor niets eten we in de opvang meermaals per dag fruit en groente. Toch is dat nog niet in ieder huishouden vanzelfsprekend. Nu niet en toen niet.

Als ik je zou meenemen naar mijn ouderlijk huis, dertig jaar terug in de tijd, zou je bij binnenkomst meteen de eettafel opvallen. Een ontwerp van mijn vader en door zijn eigen handen gemaakt. Om een hoek in de keuken gevouwen, met vijf uitgesculpte zitplekken, één voor ieder lid van ons gezin. Een blad van gespikkeld formica, gedragen door vier verchroomde buispoten. Modern, een tikkeltje retro en tegelijkertijd ook weer tijdloos. Maar het volgende dat je aandacht zou trekken is de buitenmaatse fruitschaal in de andere hoek van de keuken. Noodgedwongen in een hoek, als steun voor de opgestapelde berg appels, peren en sinaasappels. Het geheel opgeluisterd met bananen en kleinere schaaltjes zacht fruit van het seizoen zoals pruimen, kersen en aardbeien. En wij hadden geeneens een kinderopvang aan huis.

Er was bij ons thuis een regel: snoep en koek moesten we aan onze ouders vragen, fruit mochten we naar believen pakken. Misschien was het omdat mijn ouders vaak aan het werk of niet thuis waren, maar aan het eind van de week was die berg fruit steeds weer flink geslonken. Een andere goede gewoonte die ik van huis uit meegekregen heb is: proeven en proberen. Wij kinderen waren bekend met tropische vruchten als pomelo’s, lychees en maracuja’s en die lagen in die tijd heus niet in iedere supermarkt.

Dit alles is een schril contrast met het gezin waar mijn man in opgroeide. Op de tafel stond een fruitschaal van zeer bescheiden afmeting met hooguit twee appels en een sinaasappel, alsof het model stond voor een stilleven van een of andere kunstschilder uit de Gouden Eeuw. Ondanks dat hij, net als ik, opgroeide met bovenstaande slogan was dit allerminst bij hem aangeslagen. Inmiddels eet hij ook zijn dagelijkse portie fruit, maar dat heeft hij wel mogen leren. Door middel van fruitsalades. Hij zou destijds niet zomaar een appel van de schaal nemen, maar een bakje fruitsalade ging er altijd wel in. Ieder weekend sneed ik het nodige fruit tot een grote kom fruitsalade. En met succes!

Wordt vervolgd