De magie van de traditionele stofzuiger

Ik overweeg een nieuwe stofzuiger aan te schaffen. Je weet wel, zo’n snoerloos, geluidsarm, gemakkelijk te ledigen, futuristisch apparaat met krachtige motor. Heerlijk lijkt me dat, dat je het apparaat maar van de wand hoeft te nemen, helemaal startklaar. De kruimels onder de tafel zijn dan zo verdwenen. De speelmat, de deurmat, in een mum van tijd weer schoon. Geknutseld? Vijf minuten later is er niks meer van te zien. Zalig, toch?

Nou, nee. Ik heb bezwaren. En waarschijnlijk niet de gebruikelijke. Zoals de prijs. Of dat lelijke laadstation aan je muur. Onze huidige, traditionele stofzuiger is hier namelijk nog steeds erg in trek. Bij de kinderen dan. O, en trouwens niet om te poetsen.

Ik weet nog dat ik destijds met de stofzuiger mijn oudste als baby in slaap kreeg. De bovenverdieping is sindsdien niet meer zo schoon geweest. Het apparaat produceert namelijk witte ruis. Te vergelijken met het geluid in de baarmoeder. Het geluid van het suizen van het bloed door de bloedvaten is eigenlijk een monotoon, hels kabaal. Baby’s houden er helemaal niet van als het te stil is. Het geluid van de stofzuiger werkt rustgevend voor die kleintjes.

Snoerloos betekent ook meteen dat er geen wieltjes onder zitten. De dreumesen gebruiken de traditionele stofzuiger als veredelde rollator. Niks leuker dan achter dat apparaat aan te hobbelen terwijl ik aan het poetsen ben.

En dan dat snoer. Vijf meter snoer dat als een slang over de vloer kronkelt. Ik zie struikel- en verstikkingsgevaar, maar de dreumes niet. Nee, die gaat experimenteren. Wat gebeurt er als ik aan het snoer trek? En als ik het om mijn been wikkel, hoe kom ik er dan weer uit? Probeer maar eens even snel de vloer te stofzuigen als twee van die ukkies over het snoer heen buitelen. Je reinste sabotage… of een activiteit op zich?

Want ik heb het nog niet gehad over het oprollen van het snoer. Pure magie hoe dat apparaat het snoer opslokt. Zodra het geluid van de stofzuiger wegvalt, zijn de peuters er als de kippen bij. Wie o wie mag op het knopje drukken dat het snoer oprolt?

Ik vind het maar muf, die luchtuitstoot. Toch hangen de kinderen met hun hoofd erboven en laten ze hun haren wapperen in de wind. Wel een leuk gezicht!

Of wat dacht je van ‘zelluf doen’. Peuters vinden het geweldig! Voor het opzuigen van rondgestrooide snippers moet ik serieus een toerbeurt instellen. Nu ik, nu ik! Ze gebruiken het mondstuk of de verkleinde steel. Waarom zou die steel anders in twee delen zijn? Een volwassenen- en een kindermaat, toch?!

Activiteit: stroken papier in stukjes knippen of scheuren. En het dan laten regenen of sneeuwen. Bloesem, confetti, blaadjes… Voor elk thema is er wel een variant te bedenken. Tip: met verschillende soorten papier dwarrelen de snippers anders, sneller. Denk aan karton of crêpepapier.

Conclusie: De traditionele stofzuiger heeft een opmerkelijke aantrekkingskracht op kinderen. Snel even stofzuigen is er niet bij. Ik leg me erbij neer. Voorlopig.