Poetsen als therapie

“Ich hub geine potsfiemel,” zeggen we hier in Limburg. Wat zoveel betekent als: ik ben niet gebeten door de schoonmaakmicrobe. Ik houd van fris en schoon, maar poetsen is niet mijn hobby. Dat heb ik ook niet van huis uit meegekregen. En dat zal iedereen in m’n familie bevestigen. Niet dat het in mijn ouderlijk huis zo’n zooitje was, maar poetsen stond gewoon niet hoog op het prioriteitenlijstje. Bij ons thuis kon je in het stof schrijven. En dat deden we dan ook: boter-kaas-en-eieren met onze vinger op de piano.

Maar met een huishouden met drie kinderen ontkom je er niet aan. Zeker niet als je daarbij ook nog een gastouderopvang runt. En al helemaal in Coronatijd! De wasmand waarvan je nooit de bodem ziet, stof waarvan je je blijft afvragen waar het toch maar vandaan komt, glimmende ramen en vloeren waar je nooit langer dan vijf minuten plezier van hebt en ga zo maar door: redenen genoeg voor immens veel ergernis.

Dus heb ik me er enige tijd geleden mee verzoend. Op mijn manier. Ik noem het zelf therapeutisch poetsen. Ik kwam erachter dat opruimen me helpt om mijn eindeloze stroom gedachten te ordenen. Met bijvoorbeeld de badkamer poetsen maak ik mijn hoofd leeg en gaat de creativiteit weer stromen. Het strijkwerk waar ik voorheen zo’n gruwelijke hekel aan had? Dat heet nu: de plooitjes gladstrijken. Als ik ergens over zit te dubben, ga ik strijken. “Laat me maar even,” zeg ik dan tegen mijn man en de kids. En ik zweer je: er dienen zich gewoon oplossingen aan. Tegenwoordig ligt er ook altijd een blocnote en pen in de buurt. Hier schrijf ik de gedachten op die in me opkomen. Soms is dat een idee voor een thema of knutselwerkje, soms een onderwerp voor de blog… Heel verhelderend! Zelfs het uitruimen van de vaatwasser is een klusje waardoor hele artikelen tot stand komen.

Of neem nu onze vloer. Een verhaal apart, dat wel. Heel mooi, daar niet van, maar heel vlekgevoelig. Allerminst geschikt voor een kinderopvang dus. Maar ja, je gooit niet eventjes een hardstenen vloer eruit om er praktische tegels te leggen. Dus heb ik na lang zoeken een wissersysteem gevonden dat werkt voor onze vloer. Wil ik de vloer grondig reinigen, moet ik flink wat druk uitoefenen op de vloerwisser en liggende achtjes maken. Een lemniscaat dus. Het teken van oneindigheid. “To infinity and beyond!” draait als een mantra af in mijn hoofd. Een work out en meditatie in één. Als dat geen multitasken is!

Sinds kort kan ik daar nog iets aan toevoegen. Ik ben geswitcht van schoonmaakmiddelen. Ik dacht altijd dat mijn afkeer van schoonmaakmiddelen ermee te maken had dat poetsen mijn hobby niet is. Nu ik de producten uit de Thieves-lijn van Young Living gebruik, weet ik wel beter. Wat is het fijn een middel te gebruiken dat goed is voor mezelf, mijn gezin, de opvangkindjes én het milieu. Nu blijf ik naast een schoon gevoel ook met een goed gevoel zitten. En heb ik niet alleen geschrobt, maar ook nog mijn weerstand een boost gegeven!

If something doesn’t work for you, change the approach!

PS. Alle hashtags hieronder zijn tijdens de schoonmaak tot stand gekomen. 😊

#therapeutischpoetsen #itssuchagoodvibration #girlsjustwannahavefun #zoblijmettroepvrij #toppertjethieves #tuurlijknatuurlijk #vooronsalleennogmaarhetbeste